Feta

De beroemde Feta wordt wel eens de witte kaas of “het witte goud” van Griekenland genoemd. Een product dat vele jaren bestaat. Het is smaakvol en mager. Laten we beginnen met het Oude Griekeland en de mythe van Cycloop Polyphemus. Men zegt dat hij de eerste was, die feta heeft gemaakt of , sterker nog, per ongeluk ontdekt heeft. Heel lang geleden werden er leren dierenhuiden gebruikt voor het vervoer van voedingsmiddelen. Dat gebeurde,bijvoorbeeld, ook bij melk die binnen enkele dagen stremde en, op die manier, een soort yoghurt of kaas, dus FETA werd. Een cadeau van de Goden, zo hebben de oude Grieken het genoemd. De waarheid is dat feta tot op heden een belangrijk ingrediënt is voor de meeste mensen , want het gaat gepaard met een heleboel gerechten en is onmisbaar voor ons diner. Het meest voorkomende gerecht waar we feta tegenkomen, is de beroemde boerensalade. Feta maakt boerensalade nog lekkerder. Behalve boerensalade komen we feta veel tegen in hartige gerechten. In hoofdgerechten gebruiken we feta als hoofdingrediënt (choriatiki tiropita < bladerdeeg gevuld met Fetakaas) en als secundair ingrediënt (boujourdi < tomaat, pittige groene paprika, olijfolie en geraspte feta). Tevens gebruiken we feta in voorgerechten zoals chtipiti. Dat is een pasta, die wordt gemaakt van feta en paprika. Feta heeft een beschermde oorsprongsbenaming (BOB). Dat betekent dat dezelfde naam niet mag worden gebruikt in een kaas met een soortgelijke samenstelling die buiten Griekenland is gemaakt. Feta heeft een zoute smaak omdat het ongeveer 90 dagen wordt bewaard in pekel zout water) of in zuurmelk. Het wordt gemaakt van schapenmelk of een mengsel van chapen- en geitenmelk en de toevoeging van conserveermiddelen is verboden. De melk die wordt gebruikt om feta te maken,komt uitsluitend uit de regio's Peloponnesos, Thessalia, Thrace, Macedonia, Sterea Ellada en Lesbos. Feta bestaat in erschillende vormen: hard of zacht, helemaal zout of niet zo zout. We kunnen ervan genieten en deze afstemmen op onze smaak.